1
00:02:14,749 --> 00:02:19,390
แค่ทหารดีๆสองคนนี้

2
00:02:19,390 --> 00:02:25,130
แค่คุณสองคนทะเลาะกัน

3
00:02:41,280 --> 00:02:44,200
ไม่ต้องกังวล. นายซ่งได้สืบทอดมรดกแล้ว

4
00:03:11,829 --> 00:03:18,810
และฉันซื้อมันให้คุณ มาเลย มาเลย คุณกำลังทำอะไร? ฉันไม่อนุญาตให้คุณช่วยฉัน
นี่ไม่ใช่คุณ มันไม่สำคัญหรอกถ้าคุณไม่ช่วยเรื่องนี้

5
00:03:18,810 --> 00:03:25,750
มันนานมากแล้ว ฟังฉันนะ อย่าไปที่นี่

6
00:03:25,750 --> 00:03:32,510
ทำไมคนเลี้ยงวัวตัวน้อยถึงทำให้คุณขุ่นเคือง? ดีใจที่ได้ยิน ลุงบอกว่าทำแบบนี้เหรอ?
พวกคุณฟังให้ดี

7
00:03:32,510 --> 00:03:36,850
โอเค เขาไม่อยากได้ยินสิ่งที่เขาพูด

8
00:03:50,440 --> 00:03:57,320
เจ้าของร้าน Wang อะไรอีก? แลกเปลี่ยนหนึ่งแลกเปลี่ยนหนึ่งและซูซานมาพบกัน มีอย่างอื่นอีก

9
00:03:57,320 --> 00:04:02,940
Yuma และ Yang Ren Daxiao พวกคุณมาฟัง Su San กันดีกว่า Su San

10
00:04:02,940 --> 00:04:09,760
นี่คือซูซาน เด็กคนนี้

11
00:04:09,760 --> 00:04:16,260
มันหันจมูกของคุณทุกครั้ง ใครเป็นพ่อและใครเป็นลูกชาย?

12
00:04:16,260 --> 00:04:22,640
ตอนนี้ฉันไม่สามารถบอกความแตกต่างระหว่างสิ่งนั้นกับฉันได้ อุ๊ย เจ้าของร้านหวัง วันนี้ วันนี้อยู่ที่นี่
นี่คือมัน

13
00:04:22,640 --> 00:04:29,460
อุ๊ย ฉันพูดว่าเจ้าของร้าน Wang, Ming'er คุณอยากจะจำบันทึกเหล่านี้อีกกี่อัน?
อย่าปล่อยมันไป

14
00:04:29,460 --> 00:04:36,420
ทุกคนลองฟังภาพเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก อ่า คุณคิดว่าไงล่ะ?
อา ใช่ ใช่ ใช่ เรื่องแบบนั้น

15
00:04:36,420 --> 00:04:43,120
ท้ายที่สุดเมื่อเขาซื้อแผ่นเสียงนี้เขาก็ซื้อมาสองสามอัน
อ่า ตลาดท้ายมี

16
00:04:43,120 --> 00:04:48,540
ฉันหมายความว่าคุณไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินเพื่อมันเหรอ? นั่นไม่ใช่เรื่องไร้สาระเลย

17
00:04:49,770 --> 00:04:54,210
รายได้จากค่าน้ำชาวันนั้นมีแค่ครึ่งแผ่นก็เสิร์ฟใส่จาน

18
00:04:55,010 --> 00:04:56,010
ใช่?

19
00:04:56,750 --> 00:04:58,690
สุภาพบุรุษสองคนอยู่ที่นี่ คนที่อยู่ด้านบนอยู่ที่นี่

20
00:05:02,650 --> 00:05:05,650
อาจารย์หวู่และอาจารย์ซ่ง นี่คือชามเค้กสำหรับคุณสองคน

21
00:05:06,470 --> 00:05:08,650
อะไรจะแย่ขนาดนั้น มันผ่อนคลายตรงไหน?

22
00:05:10,490 --> 00:05:15,570
คุณสองคนยุ่งอยู่เสมอ คุณสองคนเลิกยุ่งกันเมื่อไหร่? วันนั้น
ครั้งต่อไปก็จะสงบสุข

23
00:05:16,790 --> 00:05:18,950
คำเหล่านี้ฟังดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย

24
00:05:19,780 --> 00:05:26,680
หลังจากคิดดูแล้วฉันก็คิดว่ามันถูกต้อง อาหนาน ทำตัวดีๆ นะ และคุณไม่มีความหมายแม้แต่น้อยด้วยซ้ำ

25
00:05:26,680 --> 00:05:30,440
คุณสองคนกำลังอุ้ม Yang Liyi ใช่ไหม?

26
00:05:30,440 --> 00:05:34,960
ฉันจะทุ่มเทได้ไหม?

27
00:05:34,960 --> 00:05:41,820
ฉันไม่สามารถลืมมันได้ มาเร็ว.

28
00:05:41,900 --> 00:05:48,460
อานัน เด็กดี เราจะไม่กลับไปที่นั่น แต่ฉันขอเตือนให้คุณมีชีวิตอยู่และไป
โรงเรียน

29
00:05:49,280 --> 00:05:56,260
คุณสามารถมั่นใจได้ว่านักเรียนที่อาศัยอยู่ที่นี่ทุกคนมีความซื่อสัตย์และปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ในการสื่อสาร
เดี๋ยวนะ นักเรียน ลูกคนที่สองในครอบครัวที่รักการเคลื่อนไหวอยู่ข้างหลังคุณ

30
00:05:56,260 --> 00:06:03,040
คุณอยู่ที่นั่นไหม ไม่มีอะไรหายไปในวันนี้ ฉันอยู่ในบ้านโดยสุจริต
มองเข้าไปข้างใน

31
00:06:03,040 --> 00:06:09,080
ปีนี้เป็นเรื่องของการศึกษา ฉันอยากสอบเข้ามหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัย Tsinghua และมหาวิทยาลัยปักกิ่งคือคุณ

32
00:06:09,080 --> 00:06:16,000
เขาบอกว่า อ่า พ่อของเขาขายชาและเขาอยากไปปักกิ่ง

33
00:06:16,000 --> 00:06:17,000
ใหญ่

34
00:06:18,510 --> 00:06:25,270
เปลี่ยนคำเชิญ เปลี่ยนลูกศิษย์ คุณไม่ได้มาจากเจ้าของร้าน Wang ลูกของคุณอาจจะไม่เหมือนคุณ
กล่าวว่า

35
00:06:25,270 --> 00:06:32,130
เขาซื่อสัตย์มากจนเขามองหาพวกเขาครั้งหนึ่ง

36
00:06:32,130 --> 00:06:39,090
มันไม่เป็นปัญหา จากนั้นเงินทั้งหมดที่ฉันได้รับในช่วงครึ่งชีวิตก็มอบให้ตำรวจ
เกมจบลงแล้ว ฉันควรจะถูกลงโทษ ฉันไม่ควรถูกลงโทษ อันนั้นอันนั้น

37
00:06:39,090 --> 00:06:45,750
เงินของพี่ชายเราเยอะมาก แต่พวกเราคนหนึ่งรับไม่ไหว ใครสามารถรับได้บ้าง? ไอ้สารเลวนั่นคือใคร?
ฉันเชื่อสิ่งนี้ ฉันเชื่อสิ่งนี้

38
00:06:45,750 --> 00:06:52,660
เจ้าของร้าน Wang ให้ฉันบอกคุณเถอะว่าถ้าคุณโดนดุเราจะรับผิดชอบค่าปรับ

39
00:06:52,660 --> 00:06:59,640
แต่มันไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของเรา ส่วนใครจะจ่ายค่าปรับเราไม่กล้าถามจริงๆ
พูดถึงเรื่องนั้นเขา.

40
00:06:59,640 --> 00:07:06,040
มันไม่ง่ายเลยจริงๆ ที่คุณสองคนจะเคลียร์กันก่อนจะทะเลาะกัน ในขณะนั้นคุณจะทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟบนถนน
ฉันอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว

41
00:07:06,040 --> 00:07:12,900
ฉันยังคงทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟตามถนนดังนั้นฉันจึงบอกว่าสองคนนี้ไม่สูง

42
00:07:12,900 --> 00:07:13,940
ก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว

43
00:07:15,210 --> 00:07:21,970
พูดตามตรงเขาและฉันเสียใจมากสำหรับคุณสองคน เจ้าของร้านวังคุณ
นี่ไม่ใช่

44
00:07:21,970 --> 00:07:28,970
มันไม่ยุติธรรมเลยที่เราสองคนพี่น้องจะจับมือกัน? นั่นเป็นเพราะเราสองคนพี่น้องทำอย่างนั้น
คุณพูดมากกว่านี้ คุณพูดแบบนี้กับฉันเพื่อให้ฉันคุยกับเขา ฉันไม่ต้องการ

45
00:07:28,970 --> 00:07:35,870
คุณกล้าพูดอย่างนั้นเหรอ? ถ้าคุณไม่มีอะไรทำ ฉันจะไปพบคุณ Xia Yue และ Yang Li ในวันที่ 1

46
00:07:35,870 --> 00:07:38,610
เจอกันวันที่ 1 ครับ ฉันกำลังรอ.

47
00:07:50,880 --> 00:07:54,720
เห็นไหมว่าไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับพวกเขาสองคนที่ไม่มีความรู้สึก

48
00:07:54,720 --> 00:08:01,500
ขอให้ Haozi ผู้เป็นอมตะผู้ยิ่งใหญ่อวยพรทาสคนนี้

49
00:08:01,500 --> 00:08:08,500
ร่างกายแข็งแรง อายุยืนยาว บุคคลมีอายุยืนยาวกว่าสามร้อยปี บุคคลสามารถรับประทานได้ทุกเช้า
ชามใหญ่สามใบ

50
00:08:08,500 --> 00:08:11,320
ร่างกายของคุณเริ่มดีขึ้นทุกวัน

51
00:08:48,880 --> 00:08:52,560
เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้
เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้

52
00:09:17,840 --> 00:09:24,760
บ้านหลังนี้มีหลังคาคลุมและไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ มันเป็นของคุณทั้งหมด คุณถังอัญมณีเหล่านี้
และธนบัตรใบนี้ อ่า ทำไม่ได้

53
00:09:24,760 --> 00:09:31,740
ตามที่คุณพูด ลุงถังไม่สามารถพูดแบบนี้แบบนั้นได้ คุณคือแป้งใช่ไหม?

54
00:09:31,740 --> 00:09:38,420
สมาชิกในครอบครัว นี่ไม่ผิด แต่คุณถูกคุณแป้งไล่ออก ไม่อย่างนั้นคุณ
ทั้งสองได้วางกลยุทธ์จาก

55
00:09:38,420 --> 00:09:44,620
ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไม่สามารถแม้แต่หญ้าสักชิ้นแล้วออกไปได้ โอเค โอเค โอเค โลกนี้ก็เป็นแบบนี้

56
00:09:44,620 --> 00:09:47,180
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคำพูดของนายถัง

57
00:09:48,710 --> 00:09:51,070
พวกคุณไปต่อ เราจะไปต่อ

58
00:11:19,640 --> 00:11:24,960
ฉันได้ทำความดีอะไรอีกบ้าง? ฉันสวมใส่สไตล์ใหม่

59
00:11:24,960 --> 00:11:31,460
เจ้าของร้าน Wang ขอให้คุณพูดคุยจริงๆ

60
00:11:31,460 --> 00:11:37,560
ขันทีแป้งตายแล้ว ขันทีแป้งตายแล้ว

61
00:11:37,560 --> 00:11:42,040
เขามาถึงบ้านของฉันเมื่อไม่กี่วันก่อนและต้องการกลับเมืองเพื่อเล่นกับฉัน

62
00:11:44,240 --> 00:11:50,840
ร่างกายและกระดูกดูอ้วนท้วน แต่ฉันไม่เห็นความตั้งใจที่จะตายเลย ฉันโกรธมาก
ตายแล้ว

63
00:11:50,840 --> 00:11:55,900
แล้วทำไมล่ะ? ความลับไม่สามารถรั่วไหลได้

64
00:11:55,900 --> 00:12:02,740
แล้วอย่าเปิดเผยเขา.. ฉันรู้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ

65
00:12:02,740 --> 00:12:09,600
ฉันรู้แล้วบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้น กลุ่มคนที่ผิดศีลธรรม

66
00:12:09,600 --> 00:12:12,080
ฉันโกรธมาก ชายชราผู้มีศีลธรรมไม่ดีจะต้องทำเช่นนี้

67
00:12:21,839 --> 00:12:25,440
ฉันจะถามคุณบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนั้น

68
00:12:25,440 --> 00:12:33,620
สอง

69
00:12:33,620 --> 00:12:40,400
ผู้ละทิ้งไม่มีสายตาอีกต่อไป ถ้าเขาตายก็คงจะดี

70
00:12:40,400 --> 00:12:44,040
ฉันตัดหัวคุณ คุณรู้ได้อย่างไร?

71
00:12:52,520 --> 00:12:59,260
ผู้ละทิ้งสองคนซึ่งเป็นสมบัติที่ปล้นสุสาน กำลังจะออกจากเมืองเมื่อพวกเขายอมแพ้โดยไม่มีรายละเอียด
ลูกชายของซ่งเหวินถูกชายคนหนึ่งที่นอนอยู่บนเตียงชน

72
00:12:59,260 --> 00:13:06,160
ปรมาจารย์วู ปรมาจารย์ซ่ง ขุดสมบัตินี้ออกมา ถ้าคุณไม่บอกฉันจงฆ่าเขาหรือเงียบเขา

73
00:13:06,160 --> 00:13:08,040
คนที่สั่งให้ฉันโทรหาคุณอยู่ที่ประตู Shengsheng

74
00:13:08,040 --> 00:13:16,500
เพลง

75
00:13:16,500 --> 00:13:20,740
เวนซี่ พวกเขากำลังบอกอะไรคุณอยู่? คุณจะบอกฉันเกี่ยวกับการนอกใจคนอื่นได้อย่างไร?

76
00:13:22,860 --> 00:13:27,380
ฉันเห็นสิ่งนี้อย่างลับๆ คุณช่วยซ่อนสิ่งนี้จากฉันได้ไหม? คุณคิดอย่างนั้นเหรอ?

77
00:13:27,380 --> 00:13:36,040
สอง

78
00:13:36,040 --> 00:13:40,920
พระเจ้า

79
00:13:52,750 --> 00:13:59,470
แม่บ้านพูดอะไรกับคุณทุกเช้า? เขาไม่ได้พูดอะไรเลย

80
00:13:59,470 --> 00:14:06,350
คุณกำลังพูดถึงอะไร? เขาบอกว่ามัน.

81
00:14:06,350 --> 00:14:11,650
ใช่ เขาพูดบางอย่างเกี่ยวกับผู้หลบหนีสองคนนั้น

82
00:14:11,650 --> 00:14:18,570
เขาพูดอะไร? เขาบอกว่าเขาบอกว่าผู้ละทิ้งกลายเป็น

83
00:14:18,570 --> 00:14:20,130
เอาน่า เขานำสมบัติมากมายติดตัวไปด้วย

84
00:14:22,200 --> 00:14:28,560
ต่อมาถูกสับลงข้างประตูต้าหลิงหลิงและประตูเต๋อจือ
เขาไม่ได้บอกว่าคำสั่งซื้อใหญ่คือ

85
00:14:28,560 --> 00:14:35,380
คุณเริ่มต้นผู้ละทิ้งได้อย่างไร? เขากำลังจะพูด แต่เขายังไม่ได้พูดใช่ไหม? เขาคุณกำลังทำอะไรอยู่?
ทำไมคุณสองคนไม่เข้ามาล่ะ? เขา

86
00:14:35,380 --> 00:14:42,320
เพียงแค่ออกไปอย่างรวดเร็ว ไม่ได้พูดอะไรจริงๆเหรอ? โอเค เขาอยากจะพูดแบบนั้น

87
00:14:42,320 --> 00:14:49,220
ฉันขอคุยกับคุณสองคนเกี่ยวกับเขาได้ไหม? พูดตามตรงเขาพูดอะไร?
ฉันไม่เชื่อเขาเลย

88
00:14:49,220 --> 00:14:56,010
แปดสิบเก้าครั้งจากสิบครั้ง เขาเป็นบรรณาธิการของ Hu ถูกต้องแล้ว คำพูดของเขาเป็นเพียงผายลมของแม่

89
00:14:56,010 --> 00:14:57,010
ผายลม

90
00:15:27,020 --> 00:15:33,920
ข่าวใหญ่ ข่าวใหญ่อะไร? ใครจะไปป่าอีกครั้ง? แล้วมันคือใครล่ะ?
มาเป็นประธานาธิบดีอีกครั้ง ไม่เลย.

91
00:15:33,920 --> 00:15:40,060
ถ้าคุณรู้เรื่องนี้ คุณจะมีความสุขไปสักพัก และคุณจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ตอนนี้
ไม่มีอะไรที่ฉันชอบ

92
00:15:40,060 --> 00:15:44,420
ขาไก่ไหม้ โดดแม่น้ำ ฆ่าตัวตาย นี่แหละ

93
00:15:44,420 --> 00:15:50,500
มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่? ทำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้น?

94
00:15:50,500 --> 00:15:53,620
แล้วอันน่านับถือที่เพิ่งมาใหม่เมื่อวันพุธล่ะ?

95
00:15:59,439 --> 00:16:05,920
ฉันขอร้องให้ภรรยาฆ่าตัวตาย ฉันเดาว่าเธอกำลังพบกับศัตรู

96
00:16:05,920 --> 00:16:07,480
ขอให้ใครสักคนโยนมันทิ้งไป

97
00:16:34,670 --> 00:16:41,610
ฉันมาที่นี่เพื่อประกาศงานศพของคุณ พ่อของฉันตายแล้ว ฉันรู้.

98
00:16:41,610 --> 00:16:48,570
เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว เจ้าของร้านเก่า ฉันต้องการจัดงานศพให้พ่อ พอใจไหม?

99
00:16:48,570 --> 00:16:55,150
คุณต้องไปนัดหมายกับเขา คุณต้องไปหาเขาเจ้าของร้านเก่า

100
00:16:55,150 --> 00:17:02,030
คุณกับพ่อเป็นเพื่อนกันมาตลอดชีวิตใช่ไหม? มิตรภาพ ใช่เลย เขาดื่มฉันโดยเปล่าประโยชน์
ตลอดชีวิต

101
00:17:02,030 --> 00:17:03,030
ชา

102
00:17:03,080 --> 00:17:08,740
แล้วฉันก็ลืมเขาไม่ได้ พ่อของฉันถูกดุมาตลอดชีวิต

103
00:17:08,740 --> 00:17:15,740
ฉันอยากจะพิสูจน์ให้เขาเห็นว่าฉันต้องให้คนอื่นรู้ว่าพ่อของฉันเป็นคนดีจริงๆ

104
00:17:15,740 --> 00:17:21,940
คุณช่วยฉันทันทีที่คุณไปที่นั่น แล้วฉันก็ไม่เข้าใจคุณ

105
00:17:21,940 --> 00:17:28,840
ทันทีที่ไปก็เหมือนพึ่งคนตัวใหญ่คนแก่ที่เก่งที่สุดในปักกิ่ง
เจ้าของร้านหวังมาแสดงความเสียใจ

106
00:17:28,840 --> 00:17:32,180
คุณกำลังบอกว่าคนอื่นยังพูดได้ว่าพ่อของฉันเป็นคนไม่ดีเหรอ? แม่ค้าเก่า

107
00:17:36,720 --> 00:17:43,660
แล้วฉันกลายเป็นคนแบบไหนล่ะ? ฉันไม่ว่าง. แล้วฉันก็เป็นจริง

108
00:17:43,660 --> 00:17:47,340
กำลังยุ่งอยู่กับคุณ

109
00:17:47,340 --> 00:17:53,400
มาแจ้งความไว้ทุกข์ไม่อยาก

110
00:17:53,400 --> 00:17:59,860
คุณช่วยแบ่งเงินให้ฉันหน่อยได้ไหม? ขอบคุณ

111
00:17:59,860 --> 00:18:05,600
ขอบคุณเจ้าของร้านเก่าเจ้าของร้านเก่า

112
00:18:17,830 --> 00:18:24,710
แล้วดินเหลืองก็ตกเข้าเป้ากางเกง ไม่ใช่ขี้ ก็เป็นขี้ด้วย
ครั้ง

113
00:18:24,710 --> 00:18:28,910
หากไปทางใต้อาจต้องเดินอีกนานจึงจะกลับได้

114
00:18:28,910 --> 00:18:32,670
คุณจะสู้ไหม?

115
00:18:32,670 --> 00:18:36,890
ฉันคิดว่า

116
00:18:36,890 --> 00:18:43,750
คุณไม่สามารถอยู่ที่นี่ตลอดไปได้

117
00:18:43,750 --> 00:18:46,150
ที่บ้านคุณควรออกจากบ้าน

118
00:18:47,080 --> 00:18:53,800
คุณต้องเรียนรู้ที่จะเป็นคนที่สามารถควบคุมชะตากรรมของคุณเองได้ สิ่งที่คุณต้องการตอนนี้คือ
ไม่ใช่พ่อของฉันมากเกินไป

119
00:18:53,800 --> 00:19:00,560
ฉันออกไปหางานทำแล้ว ชีวิต ชีวิต วางฉันไว้ที่นี่

120
00:19:00,560 --> 00:19:06,400
ไม่ อย่าต่อสู้กับชีวิตของคุณ อย่าต่อสู้กับชีวิตของคุณ

121
00:19:06,400 --> 00:19:12,640
ถ้าฉันมีชีวิตจริงๆ ฉันควรจะจัดการมันให้พ่อตอนนี้
โรงงานของเขา

122
00:19:12,640 --> 00:19:17,200
มอบชีวิตของฉันให้ฉัน ฉันอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขาโดยสิ้นเชิง

123
00:19:17,200 --> 00:19:23,200
ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นพ่อของฉัน

124
00:19:23,200 --> 00:19:30,040
ฉันยังคงรักคุณด้วยความเคารพ ไม่ต้องกังวล. พ่อของฉันกับนายฉินเป็นเพื่อนกัน

125
00:19:30,040 --> 00:19:35,420
ตอนนี้เมื่อคุณจากไปแล้ว ฉันจะลองดูว่าพวกเขาไปที่ไหน

126
00:19:35,420 --> 00:19:40,760
ทำไมคุณถึงสุภาพขนาดนี้? คุณทำมันเมื่อไหร่?

127
00:19:47,750 --> 00:19:49,170
ไหนบอกว่าไปไง? เพียงแค่ไป

128
00:20:24,410 --> 00:20:31,410
ฉันอยู่ที่นี่วันนี้ ฉันอยากให้คุณช่วยฉันเรื่องบางอย่าง ฉันควรทำอย่างไร?

129
00:20:31,410 --> 00:20:35,390
เลิกกันได้ แต่ฉันอยากให้คุณเป็นพยานให้ฉัน

130
00:20:35,390 --> 00:20:42,370
แห้ง

131
00:20:42,370 --> 00:20:43,370
คุณกำลังทำอะไรอยู่?

132
00:20:55,240 --> 00:21:02,160
ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับมันอีกต่อไป นี่เป็นเรื่องระหว่างพ่อกับลูกของเรา คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเขาในขณะที่
แค่มา

133
00:21:02,160 --> 00:21:07,440
เมื่อไปคนกลางเพียงเซ็นชื่อ ฉันไม่สามารถลงนามใครได้
นี้

134
00:21:07,440 --> 00:21:13,900
ฉันไม่สามารถลงนามในคำที่ทำให้ครอบครัวของคุณแตกแยกได้ ฉันขอให้คุณลงนามดังนั้นคุณต้องลงนาม

135
00:21:13,900 --> 00:21:20,040
ถ้าไม่เซ็นก็จะหมดหนี้ คุณเห็น คุณเห็น คุณเห็น เอ้อเย่

136
00:21:20,040 --> 00:21:23,600
คุณกำลังบังคับให้ฉันเป็นคนไม่ดีใช่ไหม?

137
00:21:25,770 --> 00:21:32,770
คิดอีก คิดอีก กี่ครั้งแล้วที่ฉันคิดถึงเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า?

138
00:21:32,770 --> 00:21:39,670
ฉันพบว่าฉันถูกบังคับให้ไม่มีทางเลือกเช่นกัน แล้วฉันจะลองโน้มน้าวคุณอีกครั้งล่ะ?

139
00:21:39,670 --> 00:21:46,510
นายน้อยคนโต ไปรวมตัวกันเพื่อคุณสองคน มีอะไร? มานั่งด้วยกันสิ
บล็อคไม่มีอะไรจะพูด

140
00:21:46,510 --> 00:21:52,770
ฉันไม่สามารถพูดคุยเกี่ยวกับมันได้ ฉันไม่สามารถพูดคุยเกี่ยวกับมันได้ มีหนึ่งฉิน แต่มีสองชั้น

141
00:21:52,770 --> 00:21:54,950
ไม่ว่าคุณจะตายหรือฉันอยู่

142
00:22:16,230 --> 00:22:22,250
พ่อเรามาคุยกันดีๆเถอะ มีอะไรที่เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับ? คุณคือพ่อของฉัน

143
00:22:22,250 --> 00:22:28,410
ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหนหรือเมื่อไหร่ คุณก็คือพ่อของฉัน ใช่แล้ว

144
00:22:29,919 --> 00:22:36,820
เด็กคนนี้พูดถูก คุณคือบ้านเกิดของคุณ จากนี้ไปฉันไม่ใช่พ่อของคุณ
คุณก็เหมือนกัน

145
00:22:36,820 --> 00:22:43,660
ไม่ใช่ลูกชายของฉัน ความสัมพันธ์ของเราจบลงที่นี่ พ่อคุณไม่สามารถทำเช่นนี้ได้
ของเรา

146
00:22:43,660 --> 00:22:50,500
ใช่ มีความขัดแย้งเกิดขึ้น ไม่ วันนี้เราจะคุยกันดีๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้
นั่นคือหนึ่ง

147
00:22:50,500 --> 00:22:55,000
คนธรรมดา ถ้านายพาคนพวกนั้นมาสู้กับฉัน บางทีฉันอาจจะยังยอมรับได้

148
00:22:58,570 --> 00:23:05,490
ฉันจะบอกคุณกี่ครั้งฉันจะบอกคุณจากก้นบึ้งของหัวใจสู่ภายนอก

149
00:23:05,490 --> 00:23:12,050
มันไม่ใช่สิ่งนี้ ฉันต้องการที่จะต่อสู้กับคุณ ใช่ ฉันต้องยอมรับความผิดพลาดกับพ่อเธอใช่ไหม?

150
00:23:12,050 --> 00:23:18,870
พ่อของคุณเป็นนักธุรกิจที่จริงจัง เขาไม่ใช่ขุนศึกหรือขุนศึก
คืออะไร

151
00:23:18,870 --> 00:23:25,830
ถูกต้องแล้ว นั่นคือลัทธิจักรวรรดินิยม ฉันไม่ได้คุยโม้ นี่อะไรน่ะ?
เขาและคุณไม่ดีเท่าครอบครัวของเรา

152
00:23:25,830 --> 00:23:32,600
Er Shuaizi, Er Suan เขายังต่อสู้กับขุนศึกและออกไปต่อสู้กับลัทธิจักรวรรดินิยม แต่
แม่ของเขาไม่กล้าติดตามฉันเลย

153
00:23:32,600 --> 00:23:39,300
แล้วคุณล่ะ เจ้าของร้าน Dou Wang? คุณยังไม่เข้าใจจุดประสงค์ของการต่อสู้ของเรา
บน

154
00:23:39,300 --> 00:23:45,700
ลูกชายคนที่สองของคุณก็เหมือนกับฉัน คุณพ่อลี่พ่อลี่อย่าบอกเขา
เหล่านี้

155
00:23:45,700 --> 00:23:51,740
ถ้าเขาเข้าใจสิ่งนี้เขาจะไม่ต่อสู้กับฉัน กรุณาลงนาม. ลงชื่อเลย

156
00:23:51,740 --> 00:23:57,860
เราจะตัดความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูก และเราจะไม่รู้จักใครอีกต่อไป
มันไม่สำคัญว่าคุณพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้

157
00:23:57,860 --> 00:24:04,660
ฉันต้องถามแม่ของฉัน หากอยากพบแม่ก็จะง่ายที่จะเอากลับตัดทิ้ง

158
00:24:04,660 --> 00:24:11,120
ซู่ก็เห็นด้วยกับเงื่อนไขที่ว่าคุณต้องกลับบ้านกับฉันและซื่อสัตย์ที่บ้าน
รอครึ่งปีแรกครับ

159
00:24:11,120 --> 00:24:18,060
ถ้าทำได้ก็ตัดการติดต่อกับชนชั้นกรรมาชีพของคุณทั้งหมดซะ
แค่กลับไปกับฉันถ้าคุณต้องการ

160
00:24:18,060 --> 00:24:21,580
ถ้าทำไม่ได้ก็แค่ลงชื่อ

161
00:24:36,810 --> 00:24:43,690
หยุดลังเลแล้วกลับบ้านกับพ่อของคุณ คุณอยู่ที่ไหนเจ้าของร้าน Wang? มากับพ่อของฉัน
ชอบ

162
00:24:43,690 --> 00:24:50,690
พวกคุณไม่เข้าใจว่าชนชั้นกรรมาชีพคืออะไรและชนชั้นกระฎุมพีคืออะไร
ใช่ ใช่ ใช่ คุณ

163
00:24:50,690 --> 00:24:56,910
เราไม่เข้าใจลายเซ็นชุดนั้น

164
00:25:49,160 --> 00:25:50,160
ใช่ไหม?

165
00:25:52,060 --> 00:25:55,680
ฉันไม่รู้จักโนตารีพับลิค

166
00:25:58,580 --> 00:26:00,320
มันกลายเป็นสิ่งที่สำเร็จไปแล้ว

167
00:26:01,900 --> 00:26:06,400
ไม่ว่าคุณจะเซ็นสัญญาหรือไม่ เราก็จบกับเขาแล้ว และมันไม่สำคัญอีกต่อไป

168
00:26:07,200 --> 00:26:08,580
แล้วฉันก็ไม่สามารถเซ็นได้เช่นกัน

169
00:26:10,200 --> 00:26:13,320
ทำไมฉันถึงยุ่งกับคุณสองคน?

170
00:26:13,700 --> 00:26:15,740
ฉันจะบอกคุณอีกครั้งเซ็นให้ฉัน

171
00:26:17,100 --> 00:26:20,770
ถ้าไม่เซ็นก็ต้องชดใช้หนี้ หากไม่ชำระหนี้สามารถย้ายมาหาฉันได้พรุ่งนี้

172
00:26:20,770 --> 00:26:25,750
เพียงแค่ลงนามมัน

173
00:26:25,750 --> 00:26:33,190
ฉัน

174
00:26:33,190 --> 00:26:39,430
บอกฉันมาเถอะนายคนที่สองนายน้อยคนโตคุณก็เห็นเช่นกัน

175
00:26:39,430 --> 00:26:45,430
คุณบอก แต่ถ้าฉันไม่เซ็น พ่อคุณจะโกรธแทบตาย

176
00:27:13,770 --> 00:27:17,230
แม้ว่าคุณจะไปถึงจุดสิ้นสุดของโลกฉันก็จะไม่ถามเกี่ยวกับคุณ

177
00:27:42,860 --> 00:27:47,680
ถอดเสื้อผ้าของคุณ ฉันใช้เงินไปทำเพื่อคุณเมื่อคุณไปต่างประเทศ
ต้องคืนมันให้ฉัน

178
00:27:47,680 --> 00:27:53,720
นายท่านที่สอง นี่เป็นของลุงของฉัน นี่เป็นของลุงของฉัน คุณกล้าถอดมันออกไหม?

179
00:27:53,720 --> 00:27:56,020
ยังต้องการ

180
00:27:56,020 --> 00:28:10,300
กางเกง

181
00:28:10,300 --> 00:28:11,400
เสื้อผ้าทั้งหมดถูกถอดออก

182
00:28:58,670 --> 00:29:04,830
ตอนนี้ทำได้แต่เดินไปข้างหน้าโดยไม่เสียขาหลังแม้ว่าจะมีไฟอยู่ข้างหน้าก็ตาม

183
00:29:04,830 --> 00:29:11,450
ไม่ว่ามันจะเป็นนรก ฉันก็ต้องไปให้สุดทาง

184
00:29:11,450 --> 00:29:15,990
คุณและแม่ของฉันควรดูแลกันและกัน

185
00:29:15,990 --> 00:29:20,030
เพียงแค่ปฏิบัติต่อฉันในฐานะลูกชายของคุณ

186
00:29:35,690 --> 00:29:42,650
ฉันจะไม่คิดถึงคุณ คำพูดของคุณเป็นจริง

187
00:29:42,650 --> 00:29:47,350
มันทำให้ทุกคนตกใจมากที่ตื่นตระหนกกับ Lin Lin

188
00:29:47,350 --> 00:29:53,090
อาจารย์ รอ รอ รอ

189
00:29:53,090 --> 00:29:59,430
ออกไปแบบนี้และอย่าพูดเรื่องไร้สาระ ต้าฉวนจือ. ต้าฉวนจือ.

190
00:29:59,430 --> 00:30:03,410
คุณติดตามและรอ

191
00:30:04,380 --> 00:30:11,360
ฉันจะหาเสื้อผ้าให้คุณ พ่ออาจารย์ฉินนั่นคือทั้งหมด อย่าถาม. รีบหาเลย..
ร่างกาย

192
00:30:11,360 --> 00:30:17,840
เสื้อผ้าสำหรับนายน้อยฉิน นายน้อยฉินสามารถสวมเสื้อผ้าของฉันได้ไหม? ไม่ ฉันไม่สนใจ
แค่นั้นแหละ

193
00:30:17,840 --> 00:30:22,740
คุณต้องใส่ใจอะไรอีก? เนื้อชั้นห้าก็ได้

194
00:30:22,740 --> 00:30:28,720
อาจารย์ฉิน มันจะลำบากสำหรับคุณที่จะมากับฉัน ไปอย่างรวดเร็ว ไปอย่างรวดเร็ว

195
00:30:55,280 --> 00:31:02,140
ฉันพูดว่ามิสเตอร์ฉินคุณพูดว่าทำไมคุณถึงผ่านเรื่องนี้? คุณปฏิบัติต่อตัวเองในฐานะแม่ของลูกชายของคุณ
ลูกชาย

196
00:31:02,140 --> 00:31:06,740
ฉันถอดเสื้อผ้าออกแล้วผลักมันไปที่ถนน คุณสามารถออกจากที่นี่คนเดียวได้
น้ำตา

197
00:31:06,740 --> 00:31:13,580
ลูกชายของฉันจากไปแล้ว แต่ฉันเพิ่งคลอดบุตร

198
00:31:13,580 --> 00:31:19,920
ให้ฉันทักทายคุณ อีกครึ่งปี คุณจะจ่ายคืนหรือเช็คเอาท์

199
00:31:19,920 --> 00:31:23,860
ฉันขาดโกดังที่นั่น

200
00:31:25,110 --> 00:31:31,390
ฉันพูดแบบนี้ฉันเติมคำให้คุณแล้วคุณจะกลายเป็นคนจีนใช่ไหม?

201
00:31:31,390 --> 00:31:37,590
คุณยังคงคิดถึงห้องของฉัน สวัสดีตอนเช้า.

202
00:31:37,590 --> 00:31:44,270
ฉันรู้ว่านี่เป็นฉากแห่งเสียงหัวเราะ ฉันเพิ่งทำอะไรไป? เติมคำนี้.

203
00:31:44,270 --> 00:31:51,150
ฉันเข้าใจคุณนะ

204
00:31:51,150 --> 00:31:52,430
คุณไม่กล้าที่จะมา

205
00:32:05,520 --> 00:32:12,420
คุณไม่ได้บอกวันที่แน่นอนในการคืนเงินในตอนแรกใช่ไหม?

206
00:32:12,420 --> 00:32:19,300
ฉันไม่สามารถพูดอะไรได้ ทำไมไม่นับคำศัพท์ล่ะ? ฉันไม่ได้บอกวันที่แน่ชัดกับคุณ

207
00:32:19,300 --> 00:32:26,260
กล่าวคือ ฉันสามารถขอให้คุณคืนเงินให้ฉันได้ตลอดเวลาหากฉันไม่ทำสิ่งนั้นล่วงหน้าครึ่งปี
ทักทายกันหน่อยเป็นไงบ้าง?

208
00:32:26,260 --> 00:32:32,720
ฉันคิดว่าฉันมีความเมตตาและชอบธรรมเพียงพอใช่ไหม? คุณเป็นคนใจดีและชอบธรรม แต่ฉันไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดี

209
00:32:35,080 --> 00:32:42,000
อย่าโกรธฉันเลย ถ้าฉันใช้ชีวิตต่อไปไม่ได้แล้ว คุณไปหาฉันได้และปล่อยคุณไป
มาที่โรงงานของฉัน

210
00:32:42,000 --> 00:32:48,080
คุณสามารถเลี้ยงดูครอบครัวของคุณด้วยการทำงาน มันไม่จำเป็น. มันไม่จำเป็น. ไม่

211
00:32:48,080 --> 00:32:54,740
คุณคงไม่อยากตบหรือถูฉันที่นี่หรือสามครั้ง ครั้งนี้ฉันเข้าใจแล้ว

212
00:32:54,740 --> 00:33:01,240
ต่อไปนี้ฉันจะไม่ถามคุณอีก

213
00:33:01,240 --> 00:33:04,380
ไม่ต้องขอทานอีกต่อไป

214
00:33:06,280 --> 00:33:13,060
คุณเข้าใจสิ่งที่คุณรักเกี่ยวกับลูกชายของคุณเองหรือไม่?

215
00:33:13,060 --> 00:33:20,020
ลูกชายของฉันโหดร้ายมากใช่มั้ย? ฉันแค่ไม่ทักทายคุณอีกต่อไป
ฉันได้ยินมาว่าคุณสมควรที่จะจ่ายเงินคืนเช่นกัน

216
00:33:20,020 --> 00:33:23,320
ไม่จำเป็นต้องคืนเงินเลย

217
00:33:23,320 --> 00:33:30,360
ฉัน

218
00:33:30,360 --> 00:33:35,600
แฟนจ๋า แฟนฉัน ได้โปรดหยุดแกล้งฉันที

219
00:33:36,520 --> 00:33:39,780
เธอเข้าใจอยู่ในใจก็เลยแกล้งทำเป็นสับสน

220
00:33:39,780 --> 00:33:46,020
อาจารย์คนที่สองอีกครั้ง

221
00:33:46,020 --> 00:33:52,720
นั่งสักพักแล้วนั่งอีกสักพักแล้วอีกครั้ง

222
00:33:52,720 --> 00:33:57,180
นั่งลงสักพักแล้วคุณจะโกรธฉันจนตาย นั่งลงสักพัก.

223
00:34:06,640 --> 00:34:13,040
จะรีบร้อนไปเพื่ออะไร? ยังเหลือเวลาอีกครึ่งปีใช่ไหม?

224
00:34:13,040 --> 00:34:17,480
บางทีเราสามารถคืนเงินของมิสเตอร์ฉินได้

225
00:34:17,480 --> 00:34:23,920
แค่ยุ่งกับลูกชายของฉันเองต่อไปอีกหกเดือน

226
00:34:23,920 --> 00:34:28,360
ดูสถานการณ์นี้ในขณะนี้ คุณจะไม่สามารถแต่งงานได้ในอีกสามปี

227
00:34:28,360 --> 00:34:34,719
ถ้าอพาร์ทเมนต์หมด คุณก็แค่พึ่งโรงน้ำชาแห่งนี้

228
00:34:36,040 --> 00:34:42,679
ฉันเกรงว่าแม้แต่ผู้ชายแบบนั้นจะแต่งงานไม่ได้ใช่ไหม?

229
00:34:42,679 --> 00:34:49,639
ขอร้องอีกครั้งมิสเตอร์ฉินให้ฉันบอกคุณมิสเตอร์ฉินมันไม่ใช่สมองของคุณเช่นกัน

230
00:34:49,639 --> 00:34:55,219
เขาพูดเมื่อกี้นี้เอง เขาคงปกปิดหลายสิ่งไว้ในใจ

231
00:34:55,219 --> 00:35:01,600
อย่าไปฟังว่าเขาใจร้ายอยู่ข้างในแค่ไหน

232
00:35:01,600 --> 00:35:08,400
มันยากที่จะพูด มันยากสำหรับเรา มันยากสำหรับเขาเหมือนกัน คุณคิดอย่างนั้นเหรอ?

233
00:35:08,400 --> 00:35:14,720
แม้จะยากลำบากแค่ไหนก็ยังต้องมาสังสรรค์กันในโรงน้ำชาแห่งนี้
สร้างความคิด

234
00:35:14,720 --> 00:35:21,700
ฉันคิดถึงไอเดียทั้งหมดที่ฉันควรคิดแล้ว แต่ฉันยังไม่อยากเห็นเงิน ฉันไม่ต้องการที่จะคิดเกี่ยวกับมัน

235
00:35:21,700 --> 00:35:25,100
แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นได้ แต่ฉันไม่เชื่อ ฉันคิดไม่ออก

236
00:35:37,740 --> 00:35:42,660
สองคนหัวเราะ สองคนหัวเราะพ่อ

237
00:35:42,660 --> 00:35:49,080
ปีนี้คุณอายุเท่าไหร่? ฉันอายุเท่าไหร่?

238
00:35:49,080 --> 00:35:55,680
คุณไม่รู้ว่าฉันอายุเท่าไหร่ ถึงเวลาออกไปข้างนอกแล้ว

239
00:35:55,680 --> 00:36:01,300
ขอบคุณที่จำสิ่งนี้และถามฉัน

240
00:36:01,300 --> 00:36:05,000
น้องสาว

241
00:36:12,490 --> 00:36:19,230
ลูกชายคนโตของตระกูลฉิน ฉินมิน มินไม่ชอบคุณมากเหรอ? ฉันลืมคุณแล้ว
กลับรัก

242
00:36:19,230 --> 00:36:26,150
คุณแนะนำให้ฉันรู้จักงาน แต่คุณพยายามทำให้ฉันมีกำลังใจ มันน่าอายสำหรับฉัน
เข้าใจคุณแล้ว

243
00:36:26,150 --> 00:36:32,150
อย่าวิตกกังวล รอจนผมกลายเป็นต้าจวน คุณจะไม่รู้ว่ามันน่าอายแค่ไหน

244
00:36:32,150 --> 00:36:38,890
คุณจะทำอย่างไร? คุณไม่สนใจวันพรุ่งนี้เลย
ผ่านไปได้อย่างไร.

245
00:36:38,890 --> 00:36:45,260
คุณต้องมีความคิดขึ้นมา ฉันจะไปทะเลแล้ว

246
00:36:45,260 --> 00:36:50,480
เงินที่ได้รับจากแต่ละเกมจะต้องนำกลับบ้านในตะกร้า

247
00:36:50,480 --> 00:36:57,380
ฝันเงียบๆ.. คุณจะไม่พบในวันนี้ อย่าไปหาฉันนะ

248
00:36:57,380 --> 00:37:00,000
พี่ Xiguier ขอให้เขาช่วยแนะนำคุณให้รู้จักกับคณะละคร

249
00:37:11,440 --> 00:37:18,320
ยิ่งกว่านั้นม้ายังไม่หยุด ให้ขันน๊อตใหญ่ออกไปข้างนอก ด้วยวิธีนี้คุณสามารถอยู่ในบ้านได้
ตกลง

250
00:37:18,320 --> 00:37:25,320
มันไม่หนักเหมือนกันเมื่อคุณแบกมันไว้บนหลังใช่ไหม? ฉันพูดว่าอาจารย์ซานใช่ไหม?

251
00:37:25,320 --> 00:37:32,120
มันเป็นเรื่องจริงเหรอ? ใช่ ตราบใดที่มีบางอย่างผิดปกติ ฉันก็ยินดีที่จะสานโรงนอกและขายมัน
ชามชาใครจะยอมจากไป?

252
00:37:32,120 --> 00:37:38,800
ความชัน อ่า นี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่สิ้นหวังใช่ไหม ฉันจะทำมันทีละคนใช่ไหม?
ฉันจะ

253
00:37:38,800 --> 00:37:45,290
ตอนนี้คุณทำลายรถของฉันแล้ว คุณใจดีมาก

254
00:37:45,290 --> 00:37:52,210
รีบพูดราวกับว่าคุณเป็นพ่อของฉัน
นี่คือ

255
00:37:52,210 --> 00:37:55,770
พ่อของคุณคุณปล่อยฉันมากได้ไหม?

256
00:38:40,200 --> 00:38:42,960
เฮ้ อาจารย์ ฉันจะจ่ายราคาให้คุณได้อย่างไร?

257
00:38:44,260 --> 00:38:46,560
ทำไมไม่มีเงินสำหรับสิ่งนี้? ใครให้ฉันมัน?

258
00:38:46,820 --> 00:38:51,480
สิ่งนี้มอบให้ฉันโดยผู้อำนวยการหลี่และป้าคนที่สองของเขา และพวกเขาไม่ได้รับอนุญาตเป็นพิเศษให้จ่ายเงินสำหรับมัน

259
00:38:52,700 --> 00:38:59,600
โปรดช่วยฉันด้วยขอบคุณป้าคนที่สองของฉัน ป้าคนที่สองนี้บอกว่าจะอยู่ที่นั่นตอนเที่ยงพรุ่งนี้
Liuguo Hotel ขอเชิญคุณมาทานอาหาร

260
00:38:59,600 --> 00:39:01,760
อาหารจะต้องได้รับการชื่นชม

261
00:39:03,340 --> 00:39:10,230
โปรดช่วยฉันด้วย ขอบคุณเธอ แล้วฉันจะกลับไปหาเธอตอนสี่ทุ่มถึงสิบเอ็ดโมงพรุ่งนี้ ฉัน
แม่นอันหนึ่ง

262
00:39:10,230 --> 00:39:17,110
ไปที่นี่. ผู้อำนวยการหลี่จะมอบมันให้คุณที่ชมรมดอกไม้ทอง

263
00:39:17,110 --> 00:39:23,610
ฉันได้จองห้องพักให้คุณไปคืนนี้ นี่เป็นเรื่องสำคัญ กรุณากลับไปหาเขา.

264
00:39:23,610 --> 00:39:30,150
แค่บอกว่าคราวนี้จะไปโชว์ความสามารถแน่นอน

265
00:39:30,150 --> 00:39:36,610
แต่คุณต้องตื่นครับอาจารย์ ผมเข้าใจ

266
00:39:56,400 --> 00:40:01,040
ซิ่วไค ซิ่วไค ซิ่วไค

267
00:40:01,040 --> 00:40:07,980
พ่อ Xiucai ยังไม่กลับมา

268
00:40:07,980 --> 00:40:14,860
ทำไมเขายังไม่กลับมา? กี่โมงแล้ว? ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเขา

269
00:40:14,860 --> 00:40:20,060
คนตัวใหญ่จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร? พ่อขอไปนอนก่อนนะ

270
00:40:42,920 --> 00:40:46,520
Xiucai เมื่อคืนคุณไม่ได้ดูแลบ้านของคุณ คุณไปไหนมา?

271
00:40:47,060 --> 00:40:50,340
พี่สาว อย่ารบกวนฉันเลย ฉันง่วงนอนแล้ว

272
00:40:51,480 --> 00:40:53,040
คุณไปที่บ้านผู้อำนวยการหลี่อีกแล้วเหรอ?

273
00:40:55,460 --> 00:40:56,880
ไปมาแล้ว เกิดอะไรขึ้น?

274
00:40:57,480 --> 00:41:04,460
เขาไม่ใช่คนดี พี่สาว ถ้าไม่ใช่เพื่อชีวิตครอบครัวของเรา
ฉันเป็นแฟนบอยนะ ไม่

275
00:41:04,460 --> 00:41:05,460
ดีกว่าสิ่งอื่นใด

276
00:41:06,900 --> 00:41:11,700
ทั้งหมดเป็นเพราะเราที่ทำให้เราเบื่อคุณ เอาล่ะ เอาล่ะ อย่าทะเลาะกันเลย

277
00:41:12,520 --> 00:41:19,380
ขออนุญาตกลับบ้านไปงีบหลับช่วงบ่ายนะครับ ฉันยังต้องไปที่โรงแรม Liuguo
ยังคงไป

278
00:41:19,380 --> 00:41:26,380
ใช่ ฉันไม่กล้าไปเหรอ? พี่สาวอย่าบอกพ่อของเราเกี่ยวกับเรื่องนี้

279
00:41:26,380 --> 00:41:29,200
ทำได้ดีมาก

280
00:41:55,820 --> 00:42:02,620
ฉันบอกแล้วไงครับว่าคุณไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรที่นี่ แค่ออกไปข้างนอกและเชื่อฟัง
คุณ

281
00:42:02,620 --> 00:42:07,100
เช้าวันหนึ่งและคืนหนึ่ง ใครที่ทำงานหนักเพื่อสนับสนุนคุณ?

282
00:42:07,100 --> 00:42:12,900
ถ้าฉันต้องการมันล่ะ?

283
00:42:12,900 --> 00:42:19,220
คุณสามารถปฏิบัติตามเพิ่มเติมได้หรือไม่?

284
00:42:55,060 --> 00:43:01,500
สุภาพบุรุษทั้งหลาย มาเถอะ มา เชิญมาที่บ้านเถิด อย่าขัดจังหวะและถามว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่
ฉันชื่นชมคุณที่นี่มานานแล้ว

285
00:43:01,500 --> 00:43:08,180
เขาไม่ได้ขายมันเพิ่มอีกสองสามเหรียญไม่ใช่เหรอ? นี้เป็นทางการ.

286
00:43:08,180 --> 00:43:15,020
มาลู เขาไม่ใช่สวนหลังบ้านของคุณ คุณพูดถูก. เขาเป็นครอบครัวของมาลู
แต่นี่คือประตูของฉันด้วย

287
00:43:15,020 --> 00:43:21,480
พระเจ้า ไม่มีอะไรผิดปกติกับเขาและฉันตั้งแผงขายของที่นี่ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเขา
ฉันไม่ได้ปิดกั้นถนนด้วย

288
00:43:21,480 --> 00:43:28,080
ฉันบอกคุณแล้วคุณยังมีเหตุผลที่จะพูดไม่ว่าบ้านหลังนี้จะขายเท่าไหร่ก็จะขายเป็นข้างนอก
เข้าไปข้างใน

289
00:45:01,800 --> 00:45:08,740
ไอ้หนู แค่ไปยุ่งกับภรรยาของเจ้าหน้าที่ใหญ่พวกนี้
ไม่ สวัสดีผลไม้ ฉันคิดว่า

290
00:45:08,740 --> 00:45:15,540
ได้โปรดคุณชุย โปรดช่วยฉันล็อคโรงงานทอผ้าทั้งสองแห่งด้วย
เอาน่า ไม่มีอะไรที่คุณสามารถทำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันมีเจ้านายแล้ว

291
00:45:15,540 --> 00:45:22,400
ฉันขอโทษ ฉันหน้าแดงจริงๆ

292
00:45:22,400 --> 00:45:29,060
เปิดหน้าซะ พวกคุณโดนไล่ออกจากบ้านแล้ว จับพวกเราได้ไหม? เราคือผู้ที่เหมาะสม
แม้ว่าคุณจะถูกไล่ออกก็ตาม

293
00:45:29,060 --> 00:45:31,600
เอาล่ะ วิ่ง คุณทำอะไรได้บ้าง?

